Doğubeyazıt i İshak Paşa Sarayı

Poranek budzi nas pięknym słońcem w małej miejscowości Sarıkamış. Tu zatrzymaliśmy się na nocleg po zwiedzeniu zabytkowego Ani. Sarıkamış ma około 18 tys. mieszkańców i jedną z najdłuższych narciarskich tras zjazdowych na świecie. Zapisała się w historii najbardziej krwawą i przegraną przez Turków bitwą w czasie wojny turecko-rosyjskiej w latach 1877/78. Szacuje się, że kilkudniowa bitwa, zakończona 4 stycznia 1878 roku, kosztowała życie około 100 tys. żołnierzy w tym 25 tys. Rosjan. Dzisiaj rozległe koszary rosyjskie są nadal wykorzystywane przez armię turecką. Zatrzymujemy się w trzygwiazdkowym Bildik Otel i to jedyne miejsce na trasie gdzie nie pokażę Wam wnętrza pokoju. Jest wyposażony jest w TV i bezprzewodowy dostęp do Internetu, ma powierzchnię ok. 18 m2, a w łazience jest suszarka do włosów.
 
Sarıkamış to niewielka miejscowość licząca około 18 tys. mieszkańców Zapisała się w historii krwawą bitwą w czasie wojny turecko-rosyjskiej na przełomie lat 1877/78 Po drodze do Doğubeyazıt nasze pierwsze spotkanie z masywem Araratu
Stąd ruszamy w kierunku Doğubeyazıt i İshak Paşa Sarayı, a po drodze pierwsze spotkanie z wyłaniającym się spośród mgieł szczytem Araratu - Ağrı Dağı. Tak naprawdę masyw górski składa się z dwóch szczytów: Wielkiego o wysokości  5137 m i Małego Araratu - 3896 m n.p.m. Znajduje się na terenie Turcji ale ciągle pozostaje świętą górą Ormian i symbolem Armenii, wyeksponowanym pośrodku jej godła. O tym tureckie źródła wolą nie wspominać. W drugiej połowie dnia będziemy znacznie bliżej ale przejrzystość powietrza w obszarze masywu pozostanie bardzo słaba. Szkoda.
 
İshak Paşa Sarayı ze względu na swe położenie przypomina trochę baśniowe zamki Po wschodniej stronie ruiny średniowiecznej twierdzy a przed nią meczet z czasów Selima I W dole ślady starych zabudowań Beyazit, a dalej współczesne miasto
Docieramy do Doğubeyazıt. Zabudowa miasta z I połowy XX w. nie przyciąga niczym szczególnym. Pełno tu obiektów wojskowych i aparat lepiej schować na później. Dawne miasto Ormian Daroynk leżące na wysokości ponad 1600 m n.p.m. z twierdzą i królewskim skarbcem było celem najazdów Persów, Rzymian, Arabów i Bizantyjczyków. Po nich przyszli Mongołowie, Turcy i Rosjanie. Wielokrotnie niszczone i odbudowywane zmieniło nazwę na Beyazit w XVI w. od imienia tureckiego wodza Celayırlı Sehzade Bayazıt Hana. Po zniszczeniach z okresu I wojny światowej i tureckiej wojny o niepodległość w roku 1930 zostało zbudowane na nowo, na wschód od dawnej lokalizacji i stąd dzisiejsza nazwa Wschodni Beyazit.
Wreszcie cel naszej podróży İshak Paşa Sarayı - pałac z końca XVIII w. i wymieniany jako jeden z dwóch najważniejszych zabytków architektury osmańskiej w Turcji obok słynnego pałacu Topkapı w Stambule. W roku 1784 emir İshak Paşa ukończył budowę rozpoczętą sto lat wcześniej przez swego ojca Colak Abdi Paşę i tak powstał kompleks przypominający trochę baśniowe zamki. Ze względu na bliskość granic perskiego i rosyjskiego imperium pałac wiele wycierpiał w trakcie kilku wojen, a zwłaszcza podczas rosyjskiego oblężenia w 1828 roku. Do naszych czasów przetrwały tylko te jego części, które nie poddały się działaniu ognia lub nie zostały zrabowane. Taki los spotkał m.inn. pozłacane wrota zabrane w roku 1917 przez wycofujących się Rosjan. Dziś można je zobaczyć w petersburskim Ermitażu, ale to zupełnie nie po drodze.
 
Budowę pałacu ukończono w roku 1784, miał dwa piętra i był otoczony murem Do jego budowy użyto sześciu gatunków kamienia, a do wnętrza prowadził wielki portal Dziś z jego świetności pozostały tylko reliefy bo wielkie, pozłacane wrota zabrali Rosjanie w roku 1917
Praktycznie od połowy XIX w. obiekt stopniowo popadał w ruinę służąc jako koszary tureckiej, a potem rosyjskiej armii. Prace renowacyjne rozpoczęto w latach 60-tych XX w. i są nadal kontunuowane.
Rozglądając się po okolicy nie trudno zauważyć bliskości średniowiecznej twierdzy jakby wklejonej w skaliste zbocze. Najprawdopodobniej w tym miejscu stała najstarsza twierdza wzniesiona jeszcze przez  Urartyjczyków. Przed nią, nieco bliżej obecnej drogi stoi XV wieczny meczet z czasów Selima I, a na prawo grobowiec słynnego pisarza kurdyjskiego Ahmed Hani (foto na marginesie).
Do wnętrza pałacu wchodzi się przez ogromny i wspaniale zdobiony portal. Patrząc dziś na zachowane reliefy można sobie wyobrazić jaki przepych musiał panować wewnątrz. A zatem wejdźmy do środka.