Teotihuacan

Około 45 km na północny wschód od Mexico City, na wysokości około 2300 m n.p.m. znajduje się owiane mroczną tajemnicą miasto Teotihuacan, gdzie według indiańskich wierzeń miał początek naszego świata. Pomimo wieloletnich prac badawczych prowadzonych przez wybitnych naukowców do dziś nie wiadomo kto je wybudował, a wszystko co wiemy to tylko sfera domysłów i teorii sięgających czasami daleko poza granice ziemi. Można przyjąć, że ponad wszelką wątpliwość miasto powstało na początku naszej ery, a okres jego rozkwitu przypadał na III – VII w. Badania archeologiczne dowodzą, że Teotihuacan musiało być wtedy ważnym węzłem handlowym i słynęło z wyrobów z obsydianu. Miasto zajmowało powierzchnię około 21 km2 i mogło liczyć ponad 100 tys. mieszkańców. W kompleksie miejskim zidentyfikowano place targowe, spichlerze, teatry i boiska do gry w pelotę. Zamieszkująca je kultura nie pozostawiła jednak po sobie żadnego pisma i na dobrą sprawę nie znamy nawet jego pierwotnej nazwy. Nie wiemy też dlaczego około VII w n.e. rozpoczął się okres upadku miasta, a mniej więcej 300 lat później zostało ostatecznie opuszczone. 
  
Parking i rozległe targowisko z dziesiątkami uwijających się sprzedawców - tak wita Teotihuacan Sprzedawcy będą nam towarzyszyć do końca, ale my na razie chłoniemy wiedzę zafascynowani tym miejscem Jedna z teorii mówi, że to właśnie grube tynki domów zgubiły społeczność miasta
Gdy w czasie swojej wędrówki dotarli tu Aztekowie potraktowali je jak opuszczony cmentarz nadając mu dzisiejszą nazwę Teotihuacan co w języku nahuatl oznacza "Miejsce gdzie ludzie stali się bogami" lub "Miejsce gdzie ludzie spotkali bogów". Struktura kompleksu i jego zasadnicze budowle odpowiadały jednak azteckim wierzeniom i szybko przekształcili je w miejsce swojego kultu religijnego.
Centrum kultowe prowadziło Aleją Zmarłych z północy na południe od Piramidy Księżyca aż do Cytadeli. Wzdłuż niej na odcinku około 2 km usytuowano wiele świątyń, w tym tę najwyższą - Piramidę Słońca. Budowla ma podstawę o wymiarach 225,0 na 207,0 m i wysokość 65,0 m. Jak twierdzą naukowcy wraz z nieco mniejszą Piramidą Księżyca o wysokości 43,0 m są najstarszymi obiektami tego kompleksu. Jak wszystko w Teotihuacan powstały bez użycia metalowych narzędzi z surowej cegły krytej okładziną z kamienia wulkanicznego. Piramida Słońca miała pierwotnie 6 kondygnacji, a na jej szczycie znajdowało się sanktuarium boga Słońca.
 
Aby odpowiednio wypalić kamień wulkaniczny wycinano olbrzymie obszary lasu, który żywił Przed nami Piramida Księżyca i jej 112 stopni. Dopiero z bliska widać, że to jednak nie klatka schodowa Mniejsze świątynie Alei Zmarłych i całe to miejsce robią wrażenie, którego nie odda żadna fotografia
Strome i wysokie schody prowadzące na szczyt piramidy wbrew prawom perspektywy, nie zbiegają się ku górze, bo każdy stopień jest nieco dłuższy od poprzedniego. Jedna z teorii tłumaczy to chęcią zmuszenia wiernych do schodzenia tyłem, aby nie odwracali się do boga plecami. Przy końcu Alei Zmarłych znajduje się czworokątny plac otoczony 15 świątyniami. Najciekawszym obiektem tego kompleksu jest Świątynia Quetzalcoatla - Pierzastego Węża, zbudowana w formie piramidy, której ściany ozdobione są licznymi rzeźbami wyobrażającymi głowy bogów Quetzalcoatla i Tlaloca - boga deszczu.
 
Z kolanami pod brodą po stromych, wąskich i wysokich stopniach to tylko pozornie łatwy spacer Zapominając o wysokości, nieco rozrzedzonym powietrzu i temperaturze było trochę za szybko Wspaniały widok na Aleję Zmarłych i okolicę potrafi jednak wynagrodzić tę odrobinę zmęczenia
Skoro było to miejsce kultu religijnego to musimy mieć świadomość, że wchodząc na piramidę idziemy po stopniach, po których przed wiekami spływała krew, a w dół toczyły się obcięte głowy jeńców składanych w ofierze bogom przy powszechnej radości zebranego tłumu. Choć dane pierwszych konkwistadorów są z pewnością mocno przesadzone można zakładać, że każdego roku traciło tu życie ponad 20 tys. ludzi.
Warto o tym pomyśleć odpoczywając na szczycie piramidy, zastanowić się na źródłem tych okrutnych praktyk, ale o tym już na następnej stronie.
 
 
 
Teotihuacan