Mexico City - początki miasta

Prawdopodobnie po upadku wielkiego królestwa Tolteków ludzie Mexica znani później jako Aztekowie rozpoczęli swoją wędrówkę w nadziei na spełnienie starego proroctwa, które mówiło, że zbudują swój nowy dom w miejscu gdzie spotkają orła siedzącego na krzaku opuncji i trzymającego w szponach schwytanego węża. Gdy dotarli nad brzeg płytkiego jeziora Texcoco zobaczyli taki właśnie obrazek na zachodnim brzegu małej wysepki i uznali, że proroctwo ich boga Huitzilopochtli się wypełniło. Tak około 1320 roku powstały zalążki nowego miasta Tenochtitlan, które w ciągu kolejnych 200 lat rozrosło się do skali niespotykanej w Europie. Wybudowano kilkanaście kilometrów tam i grobli, osuszono teren, doprowadzono akweduktami ciepłą wodę ze źródeł termalnych w Chapultepec służącą do higieny oraz źródlaną do picia. Wyspę z lądem połączyły drewniane mosty podnoszone po zapadnięciu zmroku. W szczytowym okresie rozwoju miasto liczyło ponad 200 tys. mieszkańców i mogło być porównywane z Paryżem czy Wenecją. Mówi się o 45 budynkach publicznych, świątyniach, szkołach i targowiskach. Pałac Montezumy miał podobno 100 pokoi, każdy z własną łazienką, a za czasów Montezumy II powstały także zoo, w którym 300 osób sprawowało opiekę nad zwierzętami, ogród botaniczny i akwarium.
  
Około XIII w. między tymi wzgórzami znajdowało się jezioro Texcoco, dziś jedno z największych miast świata Jak głosi legenda to właśnie tu spełniło się proroctwo i lud Mexica odnalazł miejsce by się osiedlić Miał je wskazać orzeł siedzący na krzaku opuncji i trzymający w szponach węża - dziś godło Meksyku
Szlaki handlowe z wielkiej stolicy Azteków prowadziły na wschód aż do Zatoki Meksykańskiej i Pacyfiku na zachodzie. Cywilizacja Azteków zdominowała inne plemiona na tym obszarze Meksyku. Ich podboje i krwawe obrzędy religijne, do których wykorzystywano schwytanych jeńców, przysporzyły jednak Aztekom wielu wrogów. Tylko dzięki temu hiszpański konkwistador Hernan Cortes mógł zdobyć Tenochtitlan i doprowadzić do upadku królestwa. Kiedy przybył do Veracruz w lipcu 1519 roku dysponował zaledwie garstką 600 żołnierzy, 15 jeźdźców i 15 armat. Tworząc sojusze z narodami Nahuas z Tlaxcala, Tlaxcalteca czy Totonacs z Cempoala już w październiku dysponował kilkutysięczną armią i wspomaganą przez 2000 tragarzy.
 
Makieta Tenochtitlan obok katedry przy głównym placu Zocalo zwanym Plaza de la Constitución Zrównane z ziemią miasto nie pozwala o sobie zapomnieć, a jego ruiny wypiętrzają się z bruku ulicy Wśród zwiedzających te miejsca spotkać można młodych ludzi szukających swoich korzeni
Montezuma II początkowo odmawiał spotkania z Cortesem, aż w końcu zgodził się widząc w nim podobno wysłannika boga Quetzalcoatla (pierzastego węża). Do spotkania z Montezumą i pierwszej wizyty Cortesa w Tenochtitlan doszło 8 listopada 1519 roku. Przepych i bogactwo miasta, a przede wszystkim złoto jakim obdarował Montezuma swoich gości zamiast zjednać Hiszpanów wzbudziły tylko rządzę grabieży. Gdy na nic się zdało uwięzienie Montezumy i próby przejęcia władzy nad miastem Cortes postanowił uciec do Tlaxcala. W nocy z 30 czerwca na 1 lipca 1520 zwanej później la Noche Triste (Nocą Smutku) zdołał się przebić z wyspy na ląd tracąc jednak wielu ludzi i niemal całe zagrabione złoto. Aztekowie przekonani o ostatecznych zwycięstwie wybrali nowego króla Cuitlahuac'a, ale zmarł on po kilku miesiącach z powodu ospy, przywleczonej tu przez Hiszpanów. Następny król Cuauhtémoc miał być ostatnim w historii Azteków. W maju 1521 roku Cortes rozpoczął oblężenie Tenochtitlan. Po trzech miesiącach miasto pozbawione zaopatrzenia i zdziesiątkowane epidemią ospy nie było w stanie się bronić. Zdobywano je dom po domu, aż w sierpniu 1521 roku Cuauhtémoc musiał się poddać. Nigdy nie wyjawił jednak Hiszpanom prawdy o złocie Azteków i nigdy go nie odnaleziono. W historii upadku potęgi Azteków istotną rolę odegrała także kobieta. W historii Meksyku zapisała się jako zdrajczyni o imieniu La Malinche. Była jedną z 20 kobiet podarowanych Cortesowi po wygranej bitwie z tubylcami pod Tabasco, które nawrócił na chrześcijaństwo. Malinche znała język nahuatl i Chontal Maya stając się tłumaczką Cortesa i dostarczając mu wielu ważnych informacji o zwyczajach Indian. Z biegiem czasu została jego kochanką i matką jego syna Martin'a. To właśnie od ludu Tabascanas Cortes dowiedział się o bogactwie Imperium Azteków.
Po zwycięstwie Cortes osiedlił się najpierw w wiosce Coyoacan (dzisiejsza dzielnica Mexico City), a potem przystąpił do zacierania śladów potęgi Azteków. Równając z ziemią dawne budowle i osuszając jeziora dano początek nowemu miastu. W miejscu gdzie stała wielka świątynia Templo Major rozpoczęto budowę dzisiejszej katedry, a w 1585 roku México Tenochtitlan zyskało oficjalną nazwę Ciudad de Mexico. Miasto stało się szybko centrum politycznym i administracyjnym znacznej części hiszpańskiego imperium kolonialnego, a po uzyskaniu niepodległości w 1824 roku utworzono tu Dystrykt Federalny. Dziś jest jednym z 31 Stanów Zjednoczonych Meksyku (Estados Unidos Mexicanos).
Każdy kto wybiera się w te strony powinien poznać nieco bliżej historię Hernan'a Cortes'a i upadku imperium Azteków bo tylko wtedy łatwiej będzie zrozumieć to co tu zobaczycie. Ja zapraszam do współczesnego Meksyku gdzie ślady tej historii przyciągają zarówno miliony turystów jak i potomków dawnych cywilizacji.
 
 
 
Zabytki Mexico City