Heian Shrine w Kyoto

Heian Shrine (albo Heian Jingu) jest zmniejszoną kopią oryginalnego Pałacu Cesarskiego w Kyoto (Daigoku-den) zbudowanego w roku 794, który po wielkim pożarze w roku 1177 nigdy nie został odbudowany. Świątynia powstała w roku 1895 z okazji 1100 rocznicy przeniesienia stolicy do Kyoto i pierwotnie była dedykowana duchowi ówczesnego cesarza Kammu (737-806). W roku 1940 poświęcono ją także duchowi cesarza Kōmei (1831-1867) i w ten sposób spotkały się duchy pierwszego i ostatniego z cesarzy, którzy stąd sprawowali swe rządy. Obecne drewniane budowle pochodzą jednak z roku 1979 bowiem oryginalne strawił pożar jaki wybuchł tu trzy lata wcześniej. Nazwa świątyni wywodzi się w prostej linii od dawnej nazwy miasta Kyoto, które kiedyś nazywało się Heian-kyō.
  
Do kompleksu Heian Shrine prowadzi gigantyczna brama O-tori stojąca na skraju Parku Okazaki Na jego teren wchodzi się wielką, dwukondygnacyjną bramą Ote-mon W podcieniach bramy Ote-mon wiszą oczywiście Shime-nawa odstraszające złe duchy
Na drodze do kompleksu świątynnego, na skraju parku Okazaki, stoi gigantyczna brama tori, a wchodzi się do niego przez wielką, dwukondygnacyjną bramę Ote-mon. Na wprost niej znajduje się główny budynek świątyni - Daigoku-den, a za nim Honden czyli sanktuaria, w których spoczywają duchy cesarzy. Ich wnętrza są wykonane z niemalowanego drewna cyprysowego - Hinoki. Po lewej i prawej stronie stoją dwie bliźniacze wieże w stylu chińskim nazywane Byakko-ro i Soryu-ro, czyli Biały Tygrys i Błękitny Smok. W zabudowaniach ciągnących się od Daigoku-den do bramy Ote-mon po lewej i prawej stronie wyróżniają się kolejne dwa budynki nazywane odpowiednio: Gaku-den i Kagura-den. Będąc tu wiosną, gdy drzewa owocowe są w pełnym rozkwicie, warto zajrzeć także do chińskiego ogrodu zaprojektowanego przez Ogawa Jihei żyjącego w latach 1860-1933. Królują tu wiśnie i śliwy, ale także irysy, azalie i lilie. Mnie ta przyjemność ominęła, bo w środku upalnego lata ogród nie jest tak piękny by za wstęp do niego dodatkowo płacić.
 
Po lewej stronie centralnego budynku Byakko-ro czyli Wieża Białego Tygrysa Główny budynek Daigoku-den daje wyobrażenie jak 1200 lat temu wyglądał pałac cesarza Po jego prawej stronie Soryu-ro czyli Wieża Błękitnego Smoka
Heian Jingu jest bardzo popularnym miejscem uroczystości Shichi-Go-San, które 22 października każdego roku rozpoczynają festiwal Jidai Matsuri, a jedną z jego głównych atrakcji jest parada ludzi w strojach z różnych epok. Nazwa uroczystości Shichi-Go-San będąca ciągiem liczb 753 nie kojarzy się jednak z datą powstania Kyoto (794), a jest nawiązaniem do rytuału przejścia wywodzącym się z epoki Heian.
 
Boki prostokąta w kierunku bramy Ote-mon zamykają budynki, wśród których wyróżnia się Kagura-den Spojrzenie na bramę Ote-mon od głównego budynku pałacowego A na zewnątrz wszelkie dostępne środki transportu - współczesne i tradycyjne
Chodzi tu o przejście dzieci w okres średniego dzieciństwa. Do 3 lat dzieciom z reguły golono głowę, a potem pozwalano by wyrosły na niej włosy. Pięcioletni chłopcy mogli po raz pierwszy założyć hakama, a siedmioletnie dziewczynki zastępowały prosty sznur do wiązania kimona tradycyjnym pasem obi. Chociaż na przestrzeni dziejów rytuały związane z Shichi-Go-San ulegały przemianom, to tradycja pozostała do dziś i święto przejścia obchodzone jest w japońskich domach 15 listopada. Jednym z jego symboli jest obdarowywanie dzieci Chitose Ame - długimi, cienkimi cukierkami w kolorze białym i czerwonym symbolizującymi zdrowy wzrost i długowieczność. Heian Jingu jest także miejscem święta ognia Takigi No w dniach 1-2 czerwca i festiwalu Setsubun, jaki z udziałem geisz (geiko) odbywa się na początku lutego.
Powoli kończy się dzień w Kyoto. Opuszczamy miasto i noc spędzimy w hotelu w Nara. Tam również zaczniemy kolejny dzień od spotkania ze słynną świątynią Totai-ji. Do Kyoto jeszcze wrócimy, a pierwszym doświadczeniem będzie ceremonia parzenia herbaty. Kto chce wędrować ze mną chronologicznie - zapraszam do Nara. Kto ma ochotę na herbatę niech wykorzysta rikszę